اکنون میان دو هیچ

فرار افكار

در گذار ايام مي‌گذرد هنوز

به خوشي مي‌گذرد

و صد البته از مسير خود

پيروزي‌هامان

مثل باد از كنارمان مي‌گذرند

 شكست‌هامان حتی

 گذرا بودن‌شان را به ثبوت رسانده اند

پيش روندگان خودِ ماييم

لنگ لنگان در پي آيندگان

يا همان عقب افتادگاني

كه شتابناك  از زمانه‌ي خود پيش افتاده‌اند

و حتي پايان جهان

چه بسا  كه فقط امري گذرا باشد.

در گذار ايام مي‌ميريم

لميده در صندلي‌هاي راحتي‌مان

آنگاه مي‌بينيم كه چه خواهد شد.

ترجمه علی عبداللهی

(این است ) هر چه‌ هست‌

 ياوه‌ است‌

 عقل‌ مي‌گويد

 عشق‌ مي‌گويد

 اين‌ است‌ هر چه‌ هست‌.

 حسابگري‌ مي‌گويد

 بداقبالي‌ است‌

 ترس‌ مي‌گويد

 جز درد هيچ‌ نيست‌

 بصيرت‌ مي‌گويد

 نوميدكننده‌ است‌

 عشق‌ مي‌گويد

 اين‌ است‌ هر چه‌ هست‌

 غرور مي‌گويد

 مسخره‌ است‌

 احتياط‌ مي‌گويد

 سبكسرانه‌ است‌

 تجربه‌ مي‌گويد

 محال‌ است‌

 اين‌ است‌ هر چه‌ هست‌

 عشق‌ مي‌گويد

 Erich Fried/ Ali Abdollahi

دوست ندیده ام

 پاول سلان                               Paul Celan -Die Halde

نشیب

کنار من می زیی چون من :

به کردار سنگی

در گونه ی فرورفته ی شب .

آه   همین تپه   ای یار

که ما سنگها

بر آن بی وقفه می غلتیم

از جوباره ای به جوباره ای .

نوبت به نوبت مدورتر .

شبیه تر . غریبه تر .

آه  همین چشم مخمور

که اینجا 

پریشان می پوید چون ما

و تا درنگ کند در ما

شگفت زده به یکی نظر می دوزد .

             ع.ع

             Mirko Bonne/ Die Horizontbaeume

ميركو بونه

درختان افق

^برو

^{رفتني غريب}

^{بي آنكه ترك گويي يا به دست آوري چيزي را}

^{از آستانه اي به آستانه اي}

 

^{مي رويد جوانه اي از پيش مهيا}

^{زير شيشه ي ساعت مچي}

^{درختان ِ ساعات}

^{روان از دلِ ِ هميشه-همان}

 

^{با نفسي گرفته}

 

^{زن ِ كنار‌ِ ِ ريجه كنار مي آيد}

^{با لباس هاي وصله پينه ي چروك ِ}

^{زن همسايه كه ايده ي مجسم ِ}

^{هذيان ِ خود اوست}

 

^برو

^{از اين سان}

^آويخته

^{درختان افق .}

             _{ترجمه علي عبداللهي}

يوزف بويز

او يگانه اثر خودش بود- و اصلاً خسته نمي‌شد ازاين كه

 ددمنشانه با درشت‌ترين عبارات در گوش نفهم‌ها

پچپچ اش كند.ابدا چيزي نمي‌نوشت.

اما خوب مي‌دانست كه هر زمانه‌اي پيامبر خودش را دارد.

و فقط هنر، داوري بجا را برزبان مي‌آورد.

اثرش هرگزخسته وملولش نمي‌كرد. زيرا براين يقين بود كه:

جهان غرق در پلشتي‌ست.

اما به خاطر پلشتي معمول نبود كه قلبش يخ زد و فسرد:

 دليلش، باري ، در ازميان رفتن دنياها بود؛

و اين كه واقعيت ، پلشتي راستين است.

در او صرفا همين دليل ،‌ كودكي بود بر اين باور كه:

هنر، راه است. اما هنر قادر به هيچ كاري نبود.

و او همچنان ادامه داد به اين كه خود آثار خودش باشد.

Edward Hopper Armin Senser/

ادوارد هوپر

براي اينكه زمان بتواند جايي پناه گيرد،

معماران ، خداوند ،  پرده‌ها و فضاهايي مي‌آفرينند؛

آن ها ازآسمان و خانه‌ها و نقطه ديدها

بر مي‌دوند.

پرسپكتيوها[سايه روشن‌ها] از اينجا بوجود مي‌آيند.

اما آنها هم از بالاي فضا چيزي نمي‌بينند، تنها او، انسان،

در مقام بخشي از آن، از آنان فرمان مي‌برد.

آنچه ژرفاست در تصوير، خود را در سطح مي‌نمايد.

و آنگاه اگر چيزي نقش زنيم ، دست بالا

دقت نظر به دست آورده ايم تا شيئي واقعي را.

هر دفتر كار يا رستوراني نيز ارباب رجوع را

به چراغ سمت راست مي‌راند.

اين چيزي ناشناخته نيست. فقط شايد ايراد از

چراغ باشد، كه صرفاً

از آنچه ما مي‌خواهيم برآن پرتو افكنيم  ،چشم مي‌پوشد.

باقي همه در سايه آن قرار مي‌گيرد.

                                                          ترجمه‌ي علي عبداللهي

                                       Orsolya  Kalasz

                          Garten

 باغ                                                 

     براي دتلوف

حقيقت ندارد

كه ما را در غروب مي بيني

                               نشسته

در يكي از باغ هاي  زيباتري

                           با پوست هاي  دوگانه پوست كنده ي

رازهاي مان 

               روي ميز

هنوز جوز سبز و شراب سفيد

حقيقت ندارد

          كه ما زيبا و لطيف ايم

                        به قدر كافي

 براي نواختن

افق نگر

B. kuhligk/Horizontbetrachter

اينجا جنگل است

آنجا درختانند

در آن‌ها حلقه‌هايي‌‌ست

و اينجا ما هستيم

با تبر ضربه اي فرود مي آوري

و مي‌نوشي  صمغ آن را

و حيوان محبوب‌ات

ميموني‌ست در باغ ‌وحش

كه تو مي‌تواني به ديدنش بروي

اما او نمي‌تواند به ديدارت بيايد

                                                                 ترجمه علي عبداللهي

1. نيكو بلوتگه Niko Bleutge                             

طرح واره هاي واضح . چراغ

پشت قايق ها بود ،  بندرگاه

تاريك روشنا را تنگ در بر گرفت  و تپه ها

پا به ساحل ديگر گذاشتند –

تا شده پيش چشم . 

                           تر جمه ي علي عبد اللهي