قلمروسایه ها

( چند شعر قدیمی )

 

                  1

نه اینکه سایه ام را

دوست بدارد

دوستم می دارد

در سایه!

                  2

دوستی سایه

هرچه که آفتابی باشد

باز گم می شود

در سایه ای

که وانمود گر

آزادي است

                  3

به آفتاب برآ

از سایه نشانه دارت

و از یاد مبر

"پرتو"ی

که در آن

مردی

روزگردان شد.

                 4

در سایه

دارم به آفتاب تو می خندم

در سایه

داری به آفتاب من می خندی!

                5

Schatten

Shadow

Ombra

 عجب شباهت غمناکی!

سایه نیست

که می ساید

دیگری دیگر می شود 

در عروسی اشیاء!

           ۶

آتش زنه ها را

می دزدد

و گلسنگ ها را

سایه،

برای همین

سنگین است

         8

سایه ی بنه ای

بس است

تا سراسر صحرا

برای همیشه

از یادها برود.

 

***

علی عبداللهی