شعر آلمانی
Paul Celan / Psalm
مزمور
دوباره هيچكس از خاك و گل
نمي پردازدمان،
هيچكس غبارمان را احضار نميكند.
هيچكس
ستايش تو راست،اي هيچكس.
برآنيم براي تو
گل دهيم
به سوي
تو.
هيچ بوديم، هستيم،
خواهيم ماند،
شكوفان:
سرخگل عدم و هيچكس.
با مادگيمان روحوار و روشن،
با نرينگيمان سترون- بهشتي،
قرمز جام گلمان
از كلام ارغواني كه به آواز ميخوانديم
برفراز،
آه،
بر فراز خار.
ترجمه علي عبداللهي