یک پوزش
از دوستان عزیز- بخصوص آنهایی که آلمانی نمیدانند ـ پوزش می خواهم اگر هر از چندی شعری از خودم
به آلمانی می آورم. می دانید که عمده نوشته ها و شعرهایم
به زبان شیرین فارسی ست خوشبختانه . این خرده کاری ها هم بیشتر برای تمرین است محض خاطر
دانشجویان عزیزم - خوشبختانه من در دانشگاه هر ازگاهی معلمم آن هم در درس ترجمه ادبی - و
دوستان آلمانی ام که گاه لطف می کنند و سری به من می زنند. اگر ترجمه اش نمی کنم فقط تنبلی
خودم است و فکر می کنم چیزی خواهد شد در همان حد و اندازه های شعر های فارسی ام. البته از
نظر درونمایه . اما آنچه خوشحالم می کند خواندن و نظر دادن آلمانی دانها در مورد آلمانی نویسی الکن
خودم است. هر چه باشد آلمانی زبان دوم من است و همانطور که میدانید شعردرزبان مادری اصولا شکل
می گیرد و در کودکی و خاطرات آن چنگ می اندازد یا در حافظه ی قومی تاریخی و تباری شاعر از کلمات.
برقرار و بیدار باشید.