Mirko Bonne/ Die Horizontbaeume

 

ميركو بونه

 

درختان افق

 

برو

رفتني غريب

بي آنكه ترك گويي يا به دست آوري چيزي را

از آستانه اي به آستانه اي

 

مي رويد جوانه اي از پيش مهيا

زير شيشه ي ساعت مچي

درختان ِ ساعات

روان از دلِ ِ هميشه-همان

 

با نفسي گرفته

 

زن ِ كنار‌ِ ِ ريجه كنار مي آيد

با لباس هاي وصله پينه ي چروك ِ

زن همسايه كه ايده ي مجسم ِ

هذيان ِ خود اوست

 

برو

از اين سان

آويخته

درختان افق .

             ترجمه علي عبداللهي