شعر از خودم
خجسته باد سال نو به همه ی یاران دور و نزدیک
به ایرانیان و غیر ایرانیان حتی آنان که دوستمان نمی دارند .
۱.
بعضی وداع ها
در سکوت بر پا می شوند
مثل تکدرخت کویری که
بی جیک جیک گنجشک و
شرشر آب
با ابر
و عابر خسته
بدرود می کند
تو اگر چیزی بگویی در این بی گاه
مراقبه ی نگاهها را
به هم زده ای
بدرود که از که وکجا ؟
دیدار که با که و کجا ؟
۲.
گر مای بی وقت
درختها را می فریبد
و آدمها را
به رها کردن هرچه حوصله شان در باد
سرمست که زمستان رفت !
دهقان پیر لیک می داند
این رهایی و شکوفایی
اندوهی ست تلخ
که اگر باز گوید
بی گاه اش می دانند
اگر نگوید
شبی باد خیز پای بخاری
گوش دیرباوران
سوگ -آواز آن را
خواهد شنید.
اسفند ۸۴